Schematyka chorób psychicznych

Dopiero pod koniec XIX w. zaczęto zwalczać pojęcie lucidum intervallum jako wieloznaczne, nie dające się retrospektywnie dowieść                       i prowadzące do dowolnych intepretacji. We francuskiej psychiatrii uważa się za lucidum intervallum tylko stany zupełnego powrotu do zdrowia psychicznego (intermissio), a nie stany zelżenia objawów (remissio). Za taką intermisję uważa się przede wszystkim okresy bezobjawowe            w przebiegu cyklofrenii, jeżeli trwają dość długo, aby można było zebrać w tym kierunku dostateczne dowody. Natomiast laicy nierzadko wyobrażają sobie że można by uznać za lucidum intervallum częściowe remisje schizofreniczne, również okresy względnej poprawy w przebiegu psychoz na tle zmian wstecznych mózgu lub na tle zakaźnym, również w przebiegu porażenia postępującego. W nowoczesnym piśmiennictwie psychiatrycznym już się nie spotyka nawet wzmianki na ten temat, a w konkretnych przypadkach sądowopsychiatrycznych orzeka się zgodnie     z zasadami diagnostyki psychiatrycznej. Tak np. uważa się, że człowiek w okresie remisji w przebiegu cyklofrenii jest zdolny do działań prawnych  i poczytalny; w przypadku takim nie mówi się o lucidum intervallum. Nie używa się tego pojęcia tym bardziej w przewlekłych procesach psychotycznych, choćby nawet chwilowo nasilenie objawów uległo zelżeniu.W dziejach psychiatrii klasyfikowano choroby psychiczne rozmaicie. Pomijamy tutaj szczegółową analizę tych historycznych usiłowań. W każdym razie nie ma dzisiaj na świecie psychiatry, który by uważał stosowane obecnie układy nozograficzne za dobre. Wszyscy przyznają, że nie ma jednolitego klucza klasyfikacyjnego i sądzą, że tak być musi. Klucz psychopatologiczny, który opiera: podział na podmiotowych przeżyciach chorego, może być stosowany do pewnej części czynnościowych zespołów psychotycznych, ale zupełnie zawodzi w stosunku do zaburzeń psychoorganicznych. [przypisy:  autyzm terapia, integracja sensoryczna, osrodek leczenia uzaleznien ]

Tags: , ,

Comments are closed.