Częstość samogwałtu u danego osobnika

Częstość samogwałtu u danego osobnika bywa różna. Bywają dzieci, które wie ilokrotnie w ciągu dnia uprawiają samogwałt, innym zdarza  się to od czasu do czasu, z przerwami trwającymi wiele miesięcy. Zależy to od warunków zewnętrznych, w których dziecko przebywa,                    od sposobności, od kultury środowiska, od uwodzicielskiego wpływu innych dzieci. Przeważa zdanie, że samogwałt jest u obojga płci zjawiskiem jednakowo częstym. U chłopców polega on na pocieraniu prącia ręką, u dziewcząt na drażnieniu palcem łechtaczki, rzadziej okolicy pochwy lub na pośrednim drażnieniu narządów płciowych przez zaciskanie ud, albo przez ruchy pocierania uda o udo. Używanie      do celów masturbacyjnych przedmiotów zastępujących prącie jest u dzieci wielką rzadkością i zdarza się raczej tylko w przypadkach uwiedzenia przez osoby dorosłe. Samogwałt wzajemny dwojga dzieci tej samej płci, znacznie częstszy u chłopców niż u dziewcząt, bynajmniej nie dowodzi skłonności homoseksualnych. Te same wydarzenia w okresie pokwitania są już bardziej podejrzane w kierunku homoseksualizmu, chociaż bynajmniej jeszcze nie stanowią pod tym względem dowodu. Rozstrzygający jest sam popęd homo lub heteroseksualny. U dzieci skłonności biseksualne uchodzą za zjawisko prawidłowe, jednakże powinien przeważać popęd do płci przeciwnej. Przeważnie popędy homoseksualne w okresie przedpokwitaniowym, zwłaszcza u dziewcząt, nie przekraczają granicy marzycielstwa erotycznego (Dryjski). Zwalczanie samogwałtu odbywa się zazwyczaj w(sposób niewłaściwy, który często podsyca ten nawyk. Zakazy i kary nie prowadzą do celu. Samogwałt nabiera wówczas smaku owocu zakazanego i jest uprawiany nadal po kryjomu. Nacisk powinien być położony na stronę zapobiegawczą zagadnienia. Te same zasady zresztą są skuteczne również jako postępowanie lecznicze, zwłaszcza              u małych dzieci. Z małymi dziećmi, gdy się zauważy tego rodzaju praktyki, w ogóle na ten temat nie powinno się rozmawiać. Całe usiłowanie musi iść w kierunku odwrócenia uwagi dziecka w innym kierunku. Dziecko powinno być stale pod dyskretnym dozorem, który jednakże nie powinien mieć cech dozoru policyjnego. Z wieczora dziecko powinno iść do łóżka, gdy zdradza już wyraźne oznaki senności. Dzięki temu natychmiast zasypia.   Od maleńkości nie powinno spać razem z dorosłymi. Należy dziecko wcześnie rano budzić i skłonić do natychmiastowego wstawania.  W dzień spać nie powinno. Dzięki temu dziecko wieczorem wcześnie poczuje senność. Spodnie                           i majteczki powinny być luźne. Trzeba liczyć się, zwłaszcza u dziewcząt, z możliwością owsików i innych swędzących  sromów,  bardzo często do odkrycia tej dziedziny. Sprawy te wymagają niezwłocznego leczenia. W ciągu dnia dziecko powinno być stale czymś zajęte: pobyt w przedszkolu, zabawy z rówieśnikami, zajęcia wychowawcze z dorosłymi, przechadzki i wycieczki pod okiem dorosłych, nauka itd. Zawstydzanie dziecka jest zabronione, moralizowanie na temat grzechu nieczystości jest niewskazane, a straszenie okropnymi skutkami samogwałtu jest wysoce szkodliwe, gdyż staje się na długą metę niebezpiecznym czynnikiem lękotwórczym i nerwicotwórczym. Zmiana środowiska okazuje się z zasady środkiem zbawiennym. [podobne:  pomoc psychologiczna, poradnia psychologiczna, porady psychologiczne ]

Tags: , ,

Comments are closed.