Czestosc samogwaltu u danego osobnika

Częstość samogwałtu u danego osobnika bywa różna. Bywają dzieci, które wie- . Iokrotnie w ciągu dnia uprawiają samogwałt, innym zdarza się to od czasu do czasu, z przerwami trwającymi wiele miesięcy. Zależy to od warunków zewnętrznych, w których dziecko przebywa, od sposobności, od kultury środowiska, od uwodzi- cielskiego wpływu innych dzieci. Przeważa zdanie, że samogwałt jest u obojga płci zjawiskiem jednakowo częstym. U chłopców polega on na pocieraniu prącia ręką, u dziewcząt na drażnieniu palcem łechtaczki, radzi ej okolicy pochwy lub na pośred- nim drażnieniu narządów płciowych przez zaciskanie ud, albo przez ruchy pociera- nia uda o udo. Używanie do celów masturbacyjnych przedmiotów zastępujących prącie jest u dzieci wielką rzadkością i zdarza się raczej tylko w przypadkach uwie- dzenia przez osoby dorosłe. Samogwałt wzajemny dwojga dzieci tej samej płci, znacz- nie częstszy u chłopców niż u dziewcząt, bynajmniej nie dowodzi skłonności homo- seksualnych. Te same wydarzenia w okresie pokwitania są już bardziej podejrzane w kierunku homoseksualizmu, chociaż bynajmniej jeszcze nie stanowią pod tym względem dowodu. Rozstrzygający jest sam popęd homo- lub heteroseksualny. U dzieci skłonności biseksualne uchodzą za zjawisko prawidłowe, jednakże powi- nien przeważać popęd do płci przeciwnej. Przeważnie popędy homoseksualne w okre- sie przedpokwitaniowym, zwłaszcza u dziewcząt, nie przekraczają granicy marzyciel- stwa erotycznego (Dryjski). Zwalczanie samogwałtu odbywa się zazwyczaj w(sposób niewłaściwy, który często podsyca ten nawyk. Zakazy i kary nie prowadzą do celu. Samogwałt nabiera wów- czas smaku owocu zakazanego i jest uprawiany nadal po kryjomu. Nacisk powinien być położony na stronę zapobiegawczą zagadnienia. Te same zasady zresztą są sku- teczne również jako postępowanie lecznicze, zwłaszcza u małych dzieci. Z małymi dziećmi, gdy się zauważy tego rodzaju praktyki, w ogóle na ten temat nie powinno się rozmawiać. Całe usiłowanie musi iść w kierunku odwrócenia uwagi dziecka w innym kierunku. Dziecko powinno być stale pod dyskretnym dozorem, który jed- nakże nie powinien mieć cech dozoru policyjnego. Z wieczora dziecko powinno iść do łóżka, gdy zdradza już wyraźne oznaki senności. Dzięki temu natychmiast za- sypia. Od maleńkości nie powinno spać razem z dorosłymi. Należy dziecko wcześnie rano budzić i skłonić do natychmiastowego wstawania. W dzień spać nie powinno. Dzięki temu dziecko wieczorem wcześnie poczuje senność. Spodnie i majteczki po- .winny być luźne. Trzeba liczyć się, zwłaszcza u dziewcząt, z możliwością owsików i innych swędzących epruw sromw, ponrewaś .;lrapanie się proVaTsdzi bardzo często do odkrycia tej dziedziny. Sprawy te wymagają niezwłocznego leczenia. W ciągu dnia dziecko powinno być stale czymś zajęte: pobyt w przedszkolu, zabawy z rówieś- nikami, zajęcia wychowawcze z dorosłymi, przechadzki i wycieczki pod okiem do- rosłych, nauka itd. Zawstydzanie dziecka jest zabronione, moralizowanie na temat grzechu nieczystości jest niewskazane, a straszenie okropnymi skutkami samogwałtu jest wysoce szkodliwe, gdyż staje się na długą metę niebezpiecznym czynnikiem lękotwórczym i nerwicotwórczym. Zmiana środowiska okazuje się z zasady środ- kiem zbawiennym. [podobne: , ortodonta, pierścionek zaręczynowy, powiększanie piersi ]

Tags: , ,

Comments are closed.