Klasyfikacja etiologiczna

Idealny w innych dziedzinach klucz klasyfikacyjny etiologiczny, na którym np. opiera się klasyfikacja chorób zakaźnych, jest bezużyteczny     w dziedzinie psychiatrii, ponieważ nie znamy etiologii najważniejszych i najczęstszych psychoz, i to zarówno wyosobnionych dotąd jednostek nozologicznych, jak i psychoz czynnościowych. W innych dziedzinach medycyny klinicznej przychodzi w pomoc sprawdzian anatomopatologiczny. Niestety i ten klucz okazuje się nie do użycia. Można na jego zasadzie rozklasyfikować tylko niektóre choroby typu psychoorganicznego. Bardzo wiele z nich nie daje obrazu aut optycznego, na podstawie którego byłoby możliwe rozpoznać, na jaką chorobę psychiczną denat cierpiał. Jeżeli w stosunku do chorób psychoorganicznych jest jeszcze jakaś nadzieja oparcia w przyszłości klasyfikacji na kryteriach etiologicznych, to z wszystkimi takimi nadziejami trzeba się raz na zawsze rozstać w stosunku do zespołów psychotycznych czynnościowych. Wiemy bowiem o nich, że pojawiają się na rozmaitym podłożu etiologicznym  i anatomopatologicznym. W dotychczasowych próbach klasyfikacji chorób psychicznych radzono sobie w różny sposób. Tworzono np. wielkie grupy oparte wyłącznie na kryteriach symptomatalogicznych, np. grupa oligofrenii. Na grupę tę składa się mnóstwo czynników etiologicznych. Obrazy anatomopatologiczne bywają różnorakie. Ani więc kryterium etiologiczne, ani anatomopatologiczne nie mogło wpłynąć na powstanie takiej grupy. Grupa ta powstała wyłącznie na podstawie kryterium psychopatologicznego, mianowicie zaliczano tutaj wszystkich chorych, u których badanie inteligencji wykazało wrodzone lub wcześnie nabyte upośledzenie sprawności intelektualnej. Mimo to nie brakło takich, którzy grupę tę starali się uważać  jednostkę nozologiczną, uznając za czynnik etiologiczny dziedziczność. Trzeba było później zadawać sobie niemało trudu, aby z grupy tej wyosobnić przypadki powstałe niewątpliwie po zadziałaniu nabytych przyczyn znanej etiologii, np. zakaźnych. Ponadto trzeba było z grupy tej usunąć przypadki upośledzenia sprawności intelektualnej na skutek zaniedbania  wychowawczego. W miarę doskonalenia się metod badania klinicznego można było z grupy oligofrenii wyodrębnić coraz więcej przypadków rozmaitej etiologii, np. zakaźnej, urazowej, wewnątrzwydzielniczej, toksycznej itd. Ostatecznie w tej grupie oligofrenii pozostało bardzo niewiele przypadków, a i to tylko wskutek niedoskonałości naszych sposobów rozpoznawczych. Takich przykładów można przytoczyć więcej. [podobne: autyzm terapia, integracja sensoryczna, osrodek leczenia uzaleznien ]

Tags: , ,

Comments are closed.