Rokowania w leczeniu posuwu psychotonicznego

Jeżeli chodzi o rokowanie lecznicze, to metodami aktywnymi wpływamy przede wszystkim na czas trwania poszczególnego posuwu psychotycznego. Odbija się to pośrednio ponad wszelką wątpliwość i na podstawowym podłożu swoistym, które pogarsza się zawsze, im dłużej trwają poszczególne posuwy i im one są częstsze. Ze spostrzeżeń klinicznych zdaje się wynikać, że znacznie zmniejsza się skłonność    do nawrotów i że bez porównania mniejsze ubytki pozostają u chorych, u których wcześnie rozpoczęto leczenie. Nawet schizofrenia prosta powinna być zawsze poddawana terapii, bo chociaż nie da się procesu tego doprowadzić ad integrum, to jednak zawsze pozostaje nadzieja,   że uda się go zatrzymać w rozwoju, tak aby chory mógł wyjść z minimalnymi ubytkami, jak najbardziej zabezpieczony przed powikłaniami   ze strony ostrych psychoz schizofrenicznych. Nie podajemy tu statystyk obrazujących optymizm w rokowaniu leczniczym schizofrenii, gdyż pewnej takiej statystyki obejmującej również wyniki leczenia largaktylem, dotąd brak. Zagadnieniu rokowania w cyklofrenii poświęciłem bardzo dużo miejsca: we właściwym rozdziale. Dla całości wywodu klinicznego omówiłem tam wiele zagadnień praktycznrokowniczych.   Tutaj poruszę tylko kilka zagadnień uzupełniających. A więc cyklofrenię uważamy za proces zasadniczo organiczny chociaż nie wyrażający się objawami zespołu psychoorganicznego. Nie mamy sposobów dla stwierdzenia, czy możliwe jest wyleczenie owego nie zbadanego. dotąd podłoża organicznego. Nawet wiele dziesiątków lat trwająca remisja nie daje nigdy pewności, że nie będzie już nawrotu. Rokowanie odcinkowe jest przeważnie dobre, tzn. zarówno w fazie depresyjnej jak i maniakalnej przeważnie można przewidywać, że prędzej czy później ustąpią wszystkie objawy bez pozostawienia ubytków. Z obliczeń Lundquista (1945) wynika, że poszczególne okresy trwają u chorych poniżej 30 r. ż. przeciętnie 6 mies., powyżej 30 – 8,6 mies. Metody wstrząsowe znacznie polepszyły rokowanie odcinkowe. Optymizm ten nie zawsze się jednak sprawdza u chorych powyżej 50 r. ż. Mimo to coraz rzadziej spotyka się cyklofreników trwale przebywających w zakładzie zamkniętym. Każdy praktyk szpitalny zna przypadki cyklofrenii, które po pewnej liczbie posuwów przechodzą w stan przewlekły o cechach schizofrenii. W przypadkach tych albo chodzi o pierwotnie błędne rozpoznanie,. albo zjawisko nawarstwiania się zespołów psychotycznych cyklofrenicznych na podłożu przewlekłej schizofrenii. [podobne: pomoc psychologiczna, poradnia psychologiczna, porady psychologiczne ]

Tags: , ,

Comments are closed.