Obraz kliniczny porażenia postepującego

Na obraz kliniczny porażenia postępującego mają wpływ nie tylko krętki blade. Doniosłym zagadnieniem rozpoznawczym jest kwestia, czy chory nadużywał napojów wyskokowych, jakich i w jakiej ilości, jak się odżywiał; jaki prowadził tryb życia; jakie ma warunki. domowe, do jakiego typu go zaliczyć; do jakiej klasy społecznej należy i w jakim jest wieku, a także czy nie ma innych współistniejących chorób. Wszystkie te różnorodne czynniki przeistaczają, tłumaczą, często “przykrywają”, czasem pogarszają skutki podstawowego czynnika etiologicznopatogenetycznego. Uboczne te, lecz nie mniej doniosłe czynniki określamy mianem patoplastycinych. W poprzednich rozdziałach wielokrotnie zwracaliśmy uwagę na zjawisko etioepigenezy. Polega ono na nawarstwianiu się w przebiegu ontogenezy coraz to nowych czynników chorobotwórczych, patogenetycznych i patoplastycznych. Skutki działania tych czynników wzbogacają stopniowo strukturę psychozy, która w ostatecznej swej postaci wykazuje budowę wielopiętrową, wielowymiarową, wielowarstwową. Odkrycie złożoności tej struktury doprowadziło do rozbicia dawnych “atomów diagnostycznych”. Rozpoznanie etioepigenetyczne stara się ująć całość dynamiki rozwojowej procesu chorobowego, począwszy od najstarszego okresu, czyli warstwy dziedzicznokonstytucyjnej, poprzez organiczne podłoże procesu chorobowego, aż do zasadniczo czynnościowych nawarstwień psychotycznych lub psychonerwicowych. Powstaje w ten sposób struktura trójwarstwowa złożonego procesu dynamicznego, rozgrywającego się w czasie, nakładającego się warstwami epigenetyczni e w przebiegu rozwoju osobniczego.                  W tworzeniu się tej dynamicznej struktury nie ma predestynacji, preformizmu, fatalizmu. Struktura ta ulega nieustającym przeobrażeniom pod wpływem pomyślnych lub niepomyślnych oddziaływań środowiskowych. [hasła pokrewne:  pomoc psychologiczna, poradnia psychologiczna, porady psychologiczne ]

Tags: , ,

Comments are closed.