Nerwica natręctw

Niektórzy uważają tę jednostkę nie za nerwicę, lecz za psychopatię, której wyrazem miałyby być myśli i afekty natrętne, Objawy te byłyby więc konstytucyjnie uwarunkowane, a nie nabyte. Ludzi tych nazwano też  i postawiono ich w typologii obok psychopatii sensytywnej, z której wyrasta. Rysem znamiennym tych charakterów ma być pęd do surowej etyki życiowej, z punktu widzenia której osądza się własne czyny i myśli. W sprzeczności z ideałem tej, etyki stają popędy, które, w postaci myśli i wyobrażeń natrętnych już od dziecka człowieka dręczą. Wyobrażenia natrętne odpierane są wewnętrznie, a ich natarczywość wywołuje lęk. W części ogólnej przedstawiliśmy wygląd kliniczny natręctw myślowych     i ruchowych, nie wypowiadając się jednak ani co do podłoża psychopatycznego tych zjawisk chorobowych, ani co do ich stosunku do stanów lękowych, z którymi często, chociaż nie zawsze, idą w parze. W piśmiennictwie światowym bardzo często fobie omawia się jako część składową natręctw. Z faktu jednak, że dwa objawy często idą w parze, nie da się wysnuć wniosku,  że stanowią one całość. Wbrew rozpowszechnionym twierdzeniom trzeba stwierdzić, że natręctwa myślowe niekoniecznie wyrastają na podłożu psychopatii. Psychiatrzy niemieccy  określają jako ludzi pozbawionych pewności siebie, pedantycznych, uważnych, sumiennych, często surowych, czasem skąpych, bez poczucia humoru, lękliwych i życiowo słabych, przeważnie uzdolnionych, wyniosłych, także nieczułych i surowych wobec otoczenia, lecz bez skłonności przestępczych. Zapatrywania wiążące nerwicę natręctw bezwzględnie z psychopatią opisanego typu są tak rozpowszechnione, że wymagają pewnego sprostowania. Nie tylko dlatego, że nie są zupełnie zgodne ze spostrzeżeniami klinicznymi, ale i dlatego, że kryją w sobie fatalizm i nihilizm terapeutyczny. Jeżeli nerwica natręctw jest tylko zespołem cech charakterologicznych, to widoki na jej wyleczenie są nader skromne. Tak jednak nie jest. [przypisy: nerwica ]

Tags:

Comments are closed.