Wielowymiarowość rokowań w psychiatrii

Obecnie już ustalił się pogląd (M. Miiller), że rokowanie musi być wielowymiarowe, że musi uwzględniać wszystkie składniki struktury psychotycznej. Ogólnie przyjmuje się podział na czynniki etiopatogenetyczne i patoplastyczne. a. Przez czynnik etiopatogenetyczny rozumie się to wszystko, co stanowi przyczynę swoistą choroby, natury endogennej lub egzogennej. Należą tu więc zakażenia i zatrucia wszelkiego pochodzenia, uszkadzające układ nerwowy ośrodkowy, samozatrucia, zaburzenia wewnątrz wydzielnicze, urazy itd. Istota wielu tych czynników nie została dotąd wykryta np. w stosunku do schizofrenii, cyklofrenii, padaczki samoistnej, niewątpliwie jednak w każdej z tych chorób istnieje czynnik, który może być nazwany swoistym w tym znaczeniu, że między jego obecnością a daną chorobą zachodzi związek przyczynowy. Za czynnik patoplastyczny uważa się to wszystko, co pośrednio, obok czynnika swoistego, współdziała w powstawaniu danego obrazu klinicznego, a więc konstytucję, osobnicze właściwości psychiczne chorego, wpływy środowiska wewnętrznego                                           i zewnętrznego, a także cierpienia uboczne, niezależne od swoistego czynnika chorobotwórczego, odbijające się jednak na losach chorego itd. Birnbaum przytacza następujący przykład. Czynnikiem patogenetycznym majaczenia drżennego jest zatrucie alkoholem. Natomiast za czynniki patoplastyczne poczytujemy warunki zawodowe i nawyki życiowe chorego, jego zainteresowania i zatargi środowiskowe, także stan ogólny chorego, osłabienie serca, duszność, podeszły wiek, stan niedożywienia, wyczerpanie. Czynniki patoplastyczne mogą mieć wpływ na, treść przeżyć psychotycznych; np. kołatanie serca i duszność nadają lękowego podbarwienia nastrojowi chorego i jego przeżyciom omamowym, nawyki i zamiłowania życiowe odbijają się na . treści zawodowej majaczenia itd. c. Ponadto odróżnia się czynniki usposabiające, chociaż nie zawsze dadzą się one ostro odgraniczyć od czynników patoplastycznych. Zalicza się tu fizjologiczne przesilenia hormonalne, jak pokwitanie, ciąża, inwolucja, następnie przebyte dawniej cierpienia mózgu, ogólną żywotność ustroju, wreszcie chwilowy stan wyczerpania lub niedożywienia. Wszystko to stwarza lub potęguje dyspozycję do zapadania na choroby psychiczne. Wreszcie osobno wymienia się czynniki wyzwalające, którą to rolę odgrywać mogą urazy psychiczne i. inne czynniki reaktywne, także ostre choroby, zranienia, operacje bezpośrednio poprzedzające wybuch psychozy, które zdolne są chwilowo zakłócić równowagę ustroju. [więcej w:  gabinet psychologiczny, gdynia psycholog, badania psychologiczne ]

Tags: , ,

Comments are closed.