Cechy myślenia magicznego

W wywiadach chorych spotykamy przeważnie, ale nie zawsze, wybitnie zaznaczone cechy myślenia magicznego. Nie trzeba jednak zapominać, że zjawiska te należą do rzędu prawidłowych cech psychiki archaicznej, czyli prelogicznej, i każdy człowiek może sobie w pewnym stopniu przypomnieć z lat dziecięcych takie fakty. W wywiadach ludzi chorych na nerwicę natręctw spotykamy ich szczególnie dużo                  i w postaci bardzo wybitnej. Chorzy, szczególnie z okresu przedpokwitaniowego i późniejszego, przypominają sobie myśli, które już wówczas miały charakter natrętnych, np. o kimś z członków rodziny, z zasady o kimś bardzo kochanym, że powinien umrzeć, że w podróży samochód powinien doznać katastrofy itd. Myśli te z wyraźną przekorą godzą W świadome przekonania, zasady moralne i przyjęte obyczaje. Myśl taka napełnia lękiem, lecz im więcej jest odpychana, tym natrętniej powraca. Szczególnie w okresie pokwitania wyobrażenia płciowe                          i świętokradcze oraz myśli bluźniercze miewają   u tych ludzi charakter natrętny. Natrętne wątpliwości z odpowiednimi natręctwami ruchowymi są w tym wieku rzadsze, skrupulatyzm religijny i jego odpowiedniki u niekatolików są częste. Zjawiska te wyrastają na podłożu natrętnego poczucia winy i natrętnych wyrzutów sumienia, które dręczą osobnika, chociaż rozum mówi mu, że problem jest niedorzecznością. Aby się uspokoić, trzeba wykonać pewne czynności upewniające, np. zapytać kogoś poważnego, czy na pewno w danym działaniu nie było nic złego, nic niebezpiecznego dla zdrowia własnego lub cudzego, nic niemoralnego. Usłyszane słowa uspokajają chwilowo, lecz niedorzeczne problemy powracają z tym większą siłą na nowo. Niektóre z nich bywają pozbawione wszelkiego sensu, np. co by było, gdybym się urodził psem, a nie człowiekiem, ile może być odbić własnej postaci w dwóch naprzeciwległych zwierciadłach, czy nieskończoność dodawania” dwójek równa się nieskończoności dodawania trójek itd. Popęd do dociekań może dotyczyć dogmatów religijnych, matematyki, metafizyki. Przeciwstawienie się temu popędowi połączone jest z niepokojem, który uśmierza się tylko, jeśli się jemu ulegnie. Niepokój ten staje się źródłem zabobonnych czynności ochronnych, które wykonywane są przy pełnym zdawaniu sobie sprawy z niedorzeczności zagadnienia. Dla uśmierzenia niepokoju, najczęściej dla świętego spokoju, osobnik wykonuje natręctwa ruchowe, np. typu arytmomanii, porządkowania przedmiotów według określonej zasady, wyboru drogi na prawo, a nie na lewo itd. [podobne:  psychoterapeuta warszawa, psychoterapeuta Wrocław, psychoterapia, psychoterapia warszawa ]

Tags: , , ,

Comments are closed.