Posts Tagged ‘rehabilitacja’

W dawniejszym pismiennictwie, zwlaszcza francuskim,

Tuesday, July 12th, 2016

W dawniejszym piśmiennictwie, zwłaszcza francuskim, znaleźć można pod nazwą maLadies des tics convuLsijs przedziwne opisy tików polegających na podskokach. W różnych językach je nazywano, np. j-umping, Spring-Tic, salta- toruepasm, palmus, Kniebeugetics. U Malajów na Jawie znana jest jednostka chorobowa zwana Latah, polegająca na automatycznym naśladownictwie ze zjawiskami echolalii, echopraksji i koprolalii, występująca przy pełnej świado- mości po podrażnieniu wzruszeniowym . Sprawa ma być rokowniczo pomyślna i szybko przemija. Zalicza się ją do tików. Coś podobnego ma występować również na Syberii pod nazwą myachit. Tikom mogą również towarzyszyć natrętne wyobrażenia, jak w ogóle czeka jeszcze na wyjaśnienie problem sto- sunku tików do natręctw myślowo-ruchowych. I jedne, i drugie zjawiska mogą bowiem występować na podłożu organicznym. Prawdopodobnie dokład- niejsze badania kliniczne pozwolą w przyszłości rozmaite te zjawiska spro- wadzić do jednego mianownika. Chociaż w tikach czynnik psychiczny odgrywa niewątpliwie ogromną rolę, to jednak powszechnie uznaje się za niedorzecz- ność pojęcie “tiku czysto psychicznego”, który miałby się nie wyrażać na zewnątrz żadnym zjawiskiem ruchowym. Wszystkie tiki wzmagają się przy rozdrażnieniu afektywnym, a słabną w spo- koju. Zarówno u dorosłych, jak i u dzieci trwają miesiącami i latami, po czym często ustępują samorzutnie, choć bywają nawroty. Na ogól rokowanie jest dobre, jednakże zdarzają się tiki bardzo uporczywe mimo usilnego leczenia. Pochodzenie tików nie jest wyświetlone. Większość ich jest niewątpliwie psychogenna, dowodem ich jest łatwe ustępowanie pod wpływem psychoterapii. Rozstrzygającą rolę odgrywają niekorzystne wpływy środowiskowe, dostarcza- jące urazów psychicznych. [hasła pokrewne: , rehabilitacja, pierścionek zaręczynowy, trądzik ]

W prawidlowych warunkach fizjologiczne zjawiska

Tuesday, July 12th, 2016

W prawidłowych warunkach fizjologiczne zjawiska paralalii i agramatyzmu ustępują stopniowo dzięki dostosowywaniu się mowy dziecka do mowy do- rosłych. Czasem jednak dziecięcy szczebiot może się utrzymywać zbyt długo, chociaż nie mamy prawa mówić o stanie chorobowym. Dzieje się to wówczas, gdy dorośli w rozmowie z dziećmi używają sposobów wymowy lub form gra- matycznych zapożyczonych ze szczebiotu dziecięcego. O anomalii mowy i wy- mowy mamy prawo mówić tylko wówczas, gdy właściwości te utrzymują się na stałe mimo wysilków otoczenia, zmierzających do naprostowania tych wad. a. Wady wymowy (dysarthria litteralis sive paralalia) są więc zasadniczo wadami rozwojowymi, a więc utrzymywaniem się rozwoju mowy na poziorrue dziecięcym. Chodzi tu albo o wypadanie pewnych głosek, najczęściej spółgłosek, albo o zastępo- wanie ich innymi. W szczebiocie dziecięcym jest to rzecz częsta, dziecko mówi np. zamiast “zegarek – egaek”, zamiast “babcia – apcia”, albo też zamiast “koń – toń” itd. Utrwalenie się tych właściwości wymowy spotkać można bardzo często u nie- uorozwtniętycn umysłowo, ale nierzadko 1 u dzieci prawidźowo rozwiniętych pod względem umysłowym. Za pochodzeniem środowiskowym (a nie za skłonnością dzie- dziczną) zdaje się przemawiać fakt, że tego rodzaju wady wymowy nierzadko wy- stępują u kilku członków tej samej rodziny. Są różne postacie wad wyrnowy. Do naj częstszych i praktycznie najważniejszych należą: Seplenienie (sigmatismus, sigmaxismus) polega na wadliwym wymawianiu spółgłoski S i innych spółgłosek syczących. Są różne postacie szeplenienia, np. sig- matismus interdentalis (zwany też sigmatismus dentalis lub sumuitistruis simplex) powstaje przez to, że koniuszek języka przy wymawianiu spółgłoski S dostaje się między zęby, przylegając najczęściej do górnych siekaczy, ale czasem i do dolnych. Przez parasigmatismus rozumiemy wymawianie w miejsce S innych spółgłosek, np. D, T, rzadziej F, PF, N i in. Reranie, rotacyzm (rhotacismus) jest to wadliwe wymawianie spółgłoski R. Jeżeli w miejsce R pojawia się inny dźwięk, np. L, W, DL, itd., to mówimy o para- rotacyzmie .(pararhotacismus). Gammacyzm (gammacismus) polega na wadliwym wymawianiu spółgłosek G lub K, w miejsce których słychać coś w rodzaju D lub P. Lambdacyzm (lambdacismus) jest to zasadniczo wadliwa wymowa litery L. Niektórzy używają jednak tego określenia w przypadkach gdy R wymawiane jest jako L. [hasła pokrewne: , foteliki dla dzieci, fizjoterapia, rehabilitacja ]