Posts Tagged ‘integracja sensoryczna’

Zapobieganie napadów padaczkowych

Tuesday, July 12th, 2016

Rokowanie odcinkowe dotyczy przebiegu i możliwości opanowania zapobiegawczoleczniczego napadów padaczkowych i ich równoważników psychicznych. Najistotniejszą  sprawą jest rokowanie kierunkowe. Nie rozstrzygnięto dotąd pytania, czy rozwój otępienia padaczkowego i zmian charakteropatycznych zależy od właściwości samego procesu organicznego, czy też od liczby i ciężkości napadów i ich równoważników. Niektórzy praktycy sądzą, że długotrwałe zażywanie środków przeciwdrgawkowych przyczynia się w znacznej mierze do wytworzenia się zmian otępieniowych. Stauder wypowiedział pogląd, że zaburzenia charakterologiczne zależą od samego procesu podstawowego, podczas gdy zmiany otępienne są skutkiem obrażeń mózgu, wywołanych z biegiem czasu przez powtarzające się napady drgawkowe oraz przez leżące u ich podstaw kurcze naczyniowe i stany niedożywienia mózgu. Gdyby pogląd ten przyjąć, należałoby źle rokować co do zmian charakteropatycznych, które    widuje się istotnie u epileptyków nawet przy bardzo rzadkich napadach. Natomiast znacznie więcej nadziei można by wiązać z właściwym postępowaniem leczniczozapobiegawczym w stosunku do napadów, aby w ten sposób zapobiec rozwojowi otępienia. To ostatnie zalecenie wydaje się słuszne ze względów ludzkich, gdyż napady padaczkowe i ich równoważniki zdają się być większym nieszczęściem niż otępienie. Rokowanie  jest w padaczce wciąż jeszcze niepomyślne. Z dużych statystyk wynika, że chorzy na padaczkę żyją o 10-15 lat krócej od reszty ludności. Brak jest dotąd pewnych sprawdzianów, aby przewidzieć w osobniczym przypadku przebieg procesu padaczkowego. Przeważnie uważa się za zły znak, jeśli proces ten ujawni się przed 10 r. ż., ale od tej zasady bywają czasem zadziwiające wyjątki. Znane są przypadki                           z bardzo rzadkimi napadami (tzw. oligoepilepsia), bez otępienia i bez zaburzeń charakteru. Zazwyczaj dopiero po paroletniej obserwacji da się coś pewniejszego powiedzieć o przyszłości chorego . [hasła pokrewne: autyzm terapia, integracja sensoryczna, osrodek leczenia uzaleznien ]

Psychozy endogenne

Tuesday, July 12th, 2016

Na temat psychoz endogennych rozgorzała w piśmiennictwie niemieckim na nowo polemika na temat, czy różne postacie psychoz endogennych są, być może, jak to przypuszczano kiedyś, wyrazem jednej jedynej psychozy (Einheitspsychose) przejawiającej się w rozmaity sposób klinicznie, lecz stanowiącej w istocie rzeczy jednolity proces, czy też przeciwnie, jednostek chorobowych jest bardzo dużo, może nawet coraz więcej                i każda z nich ma swój własny byt nozologiczny. Rzecznikiem pierwszego obozu stał się ostatnio Rennert (1965), który zestawił z piśmiennictwa niemieckiego mnóstwo głosów pro i contra, opowiadając się zdecydowanie za swoją koncepcją  uniwersalnej genezy endogennych psychoz. Przedstawicielem drugiego obozu jest Leonhard (1959), który stworzył wyteoretyzowany układ klasyfikacyjny przerozmaitych jednostek. Analiza tych poglądów musiałaby nas zaprowadzić zbyt daleko. Trzeba pamiętać, że niemieccy psychiatrzy  chociaż ich zasługi dla psychiatrii klinicznej są ogromne  mieli zawsze skłonność do spekulatywnych uogólnień niby filozoficznych. Zawodowi filozofowie zazwyczaj nie brali tych uogólnień zbyt poważnie, zresztą rzeczywistość kliniczna zadawała im zazwyczaj kłam. O toczącej się polemice można powiedzieć, że to co jest nowe nie jest słuszne, a to co jest słuszne nie jest nowe. Psychozy kręgów schizofrenicznego i cyklofrenicznego różnią się między sobą tak istotnie, że musi się przyjąć istnienie dwóch chorób w znaczeniu nozologicznym, chociaż syndromologiczne podziały są koniecznością klinicznodiagnostyczną.  Ze stanowiska etioepigenezy nie są szczególną zagadką psychozy atypowe lub obrazy mieszane. [podobne: autyzm terapia, integracja sensoryczna, osrodek leczenia uzaleznien ]