Posts Tagged ‘olejowanie włosów’

Wazniejsze zaburzenia mowy i wymowy.

Tuesday, July 12th, 2016

Ważniejsze zaburzenia mowy i wymowy. Chodzi tu niemal bez wyjątku o zaburzenia czynnościowe. Nie omawiamy tu przypadków nie- dorozwoju umysłowego, gdzie na poziomie idiotyzmu w ogóle nie wykształca się drugi układ sygnalizacyjny, a na poziomie głuptactwa, chociaż mowa jest zasadniczo wykształcona, to jednak wskutek ubytków intelektualnych nie może się stać precyzyjnym narzędziem porozumiewania się z otoczeniem. W oma- wianych pomżej przypadkach chodzi o dzieci na prawidłowym poziomie roz- woju umysłowego. Ich zaburzenia mowy i wymowy mają przeważnie cha- rakter psychenerwicowy i zależą w wysokiej mierze od niekorzystnych wpły- wów środowiskowych, które w każdym osobniczym przypadku należy poznać i przeniknąć, aby na właściwe tory skierować wysiłki lecznicze. W prawidłowych warunkach mowa jest naj istotniejszym sposobem porozu- miewania się dziecka z otoczeniem. Zaczyna się ona od pierwotnych sposobów sygnalizowania swoich potrzeb za pomocą gestów, mimiki, nieartykułowanych dźwięków, różniących się między sobą wysokością, nasileniem, tempem i “me- lodią” (Tramer). Sposoby te •wchodzą jeszcze w zakres pierwszego układu sy- gnalizacyjnego. Już wcześnie pojawia się jednak u dziecka coś więcej, miano- wicie pęd do mówienia. Wyraża się on stopniowym dostosowywaniem do mowy otoczenia. Niejednokrotnie zwracano uwagę na fakt, że dziecko wytwarza wię- cej dźwięków samorzutnie, niżby to mogło wynikać z naśladowania dźwięków, zasłyszanych od dorosłych. Część tych samorzutnych dźwięków z upływem czasu zanika, a reszta dostosowuje się do dźwięków, przejętych od otoczenia. W gaworzeniu dziecięcym już wcześnie można zauważyć skłonność do rytmicz- nego podwajania pewnych dźwięków, z czego powstają zgłoski w rodzaju “mama”, “tata” itd. Tramer zwraca uwagę na zjawisko fizjologicznej “afazji ruchowej” w okresie, gdy nie jest jeszcze gotowy aparat wykonawczy mowy. Równolegle z tym prawidłowym zjawiskiem idzie coś w rodzaju “afazji sen- sorycznej”, gdyż dziecko nie jest jeszcze zdolne rozumieć mowę dorosłych. Rzecz prosta, analogia między fizjologicznymi okresami rozwojowymi mowy a patologicznymi objawami afatycznymi dopuszczalna j st z zastrzeżeniami, które się rozumieją same przez się. To samo zastrzeżenie dotyczy również po- jęcia “fizjologicznej paralalii” oraz zjawiska “fizjologicznego agramatyzmu (pa- ragramatyzmu)”. Chodzi tu o to, że pierwsze słowa i zdania wypowiadane przez zaczynające mówić niemowlę są niedokładnie ukształtowane zarówno co do swej wymowy, jak i co do budowy gramatycznej. Jest to ważne dla zrozu- mienia wad rozwojowych mowy i wymowy,. o których będzie mowa poniżej. [podobne: , olej kokosowy, olejowanie włosów, magnez i witamina b6 ]

Hotetontyzm jest to wymawianie tylko

Tuesday, July 12th, 2016

Hotetontyzm jest to wymawianie tylko samogłosek przy niezdolności wy- mawiania spółgłosek, spośród których co najwyżej T jest wymawiane. Wadę tę spo- tyka się wyłącznie w ciężkim niedorozwoju umysłowym. b. Przez agramatyzm (aggrammatismus) i paragramatyzm (paragram- matismus) rozumiemy utrzymującą się nad wjek niezdolność tworzenia prawidło- wych form i odmian gramatycznych. Zdania mają postać szczątkową, powstaje jak gdyby styl telegraficzny, dzieci używają bezokoliczników, nie rozrozmają należycie czasu przeszłego od teraźniejszego, mówią też w osobie trzeciej. U niedorozwinię- tych umysłowo wada ta utrzymuje się trwale, określenia te mają jednak zastoso- wanie również do dzieci z opóźnionym rozwojem, które w przyszłości nadrobią stra- cony czas rozwojowy, jeżeli znajdą się w korzystnych warunkach środowiskowych. c. Jąkanie się i zacinanie (balbuties, dysmthria sqllabaris) zaliczamy zasadniczo do nerwic ruchowych. Jest to cierpienie częste. Do prawidłowego przebiegu mówienia konieczna jest zgodna zautomatyzowana współpraca mięśni oddechowych, krtaniowych i artykulacyjnych. Współpraca ta może zawieść przy usiłowaniu lub zamiarze mówienia. Powstaje skurcz, polegający na klo- nicznym, iteratywnym powtarzaniu pewnego dźwięku lub zgłoski albo też na tonicznym zatrzymaniu się na rozpoczętym dźwięku lub zgłosce. Zaburzenie to stoi niewątpliwie w ścisłym związku ze stanem lękowym i potęguje się lub czasem w ogóle występuje w napięciu oczekiwania pewnej sytuacji, w której trzeba będzie przemówić. Lęk ten w rzadkich przypadkach może dojść u dzieci. do takich rozmiarów, że robią one wrażenie głuchoniemych (audimutitas spurtc). W zaniedbanych przypadkach dołączają się do jąkania współruchy mięśni twa- rzy, małżowin usznych, a nawet kończyn i tułowia. Czasem chory wypełnia przerwy w wymawianiu głosek i słów “łatami” dźwiękowymi lub słownymi, wskutek czego zaburzenie mowy staje się jeszcze częstsze. W pewnych warun- kach zaburzenie to może się choremu dawać mniej we znaki lub nawet nie występować, np. przy mówieniu szeptem lub przeciwnie, przy głośnym prze- mawianiu, albo przy mówieniu do taktu, przy śpiewaniu albo przy mówieniu tylko w czasie wydechu itd., które to właściwości wykorzystuje się do celów leczniczych. Jak z tego opisu widać, istotną rolę odgrywają czynniki psychiczne, chodzi więc o zaburzenia układu korowo-trzewiowego. Dlatego słuszna jest nazwa logoneurosis. [podobne: , trener personalny, wkładki sfp, olejowanie włosów ]