Posts Tagged ‘pierścionek zaręczynowy’

W dawniejszym pismiennictwie, zwlaszcza francuskim,

Tuesday, July 12th, 2016

W dawniejszym piśmiennictwie, zwłaszcza francuskim, znaleźć można pod nazwą maLadies des tics convuLsijs przedziwne opisy tików polegających na podskokach. W różnych językach je nazywano, np. j-umping, Spring-Tic, salta- toruepasm, palmus, Kniebeugetics. U Malajów na Jawie znana jest jednostka chorobowa zwana Latah, polegająca na automatycznym naśladownictwie ze zjawiskami echolalii, echopraksji i koprolalii, występująca przy pełnej świado- mości po podrażnieniu wzruszeniowym . Sprawa ma być rokowniczo pomyślna i szybko przemija. Zalicza się ją do tików. Coś podobnego ma występować również na Syberii pod nazwą myachit. Tikom mogą również towarzyszyć natrętne wyobrażenia, jak w ogóle czeka jeszcze na wyjaśnienie problem sto- sunku tików do natręctw myślowo-ruchowych. I jedne, i drugie zjawiska mogą bowiem występować na podłożu organicznym. Prawdopodobnie dokład- niejsze badania kliniczne pozwolą w przyszłości rozmaite te zjawiska spro- wadzić do jednego mianownika. Chociaż w tikach czynnik psychiczny odgrywa niewątpliwie ogromną rolę, to jednak powszechnie uznaje się za niedorzecz- ność pojęcie “tiku czysto psychicznego”, który miałby się nie wyrażać na zewnątrz żadnym zjawiskiem ruchowym. Wszystkie tiki wzmagają się przy rozdrażnieniu afektywnym, a słabną w spo- koju. Zarówno u dorosłych, jak i u dzieci trwają miesiącami i latami, po czym często ustępują samorzutnie, choć bywają nawroty. Na ogól rokowanie jest dobre, jednakże zdarzają się tiki bardzo uporczywe mimo usilnego leczenia. Pochodzenie tików nie jest wyświetlone. Większość ich jest niewątpliwie psychogenna, dowodem ich jest łatwe ustępowanie pod wpływem psychoterapii. Rozstrzygającą rolę odgrywają niekorzystne wpływy środowiskowe, dostarcza- jące urazów psychicznych. [hasła pokrewne: , rehabilitacja, pierścionek zaręczynowy, trądzik ]

Czestosc samogwaltu u danego osobnika

Tuesday, July 12th, 2016

Częstość samogwałtu u danego osobnika bywa różna. Bywają dzieci, które wie- . Iokrotnie w ciągu dnia uprawiają samogwałt, innym zdarza się to od czasu do czasu, z przerwami trwającymi wiele miesięcy. Zależy to od warunków zewnętrznych, w których dziecko przebywa, od sposobności, od kultury środowiska, od uwodzi- cielskiego wpływu innych dzieci. Przeważa zdanie, że samogwałt jest u obojga płci zjawiskiem jednakowo częstym. U chłopców polega on na pocieraniu prącia ręką, u dziewcząt na drażnieniu palcem łechtaczki, radzi ej okolicy pochwy lub na pośred- nim drażnieniu narządów płciowych przez zaciskanie ud, albo przez ruchy pociera- nia uda o udo. Używanie do celów masturbacyjnych przedmiotów zastępujących prącie jest u dzieci wielką rzadkością i zdarza się raczej tylko w przypadkach uwie- dzenia przez osoby dorosłe. Samogwałt wzajemny dwojga dzieci tej samej płci, znacz- nie częstszy u chłopców niż u dziewcząt, bynajmniej nie dowodzi skłonności homo- seksualnych. Te same wydarzenia w okresie pokwitania są już bardziej podejrzane w kierunku homoseksualizmu, chociaż bynajmniej jeszcze nie stanowią pod tym względem dowodu. Rozstrzygający jest sam popęd homo- lub heteroseksualny. U dzieci skłonności biseksualne uchodzą za zjawisko prawidłowe, jednakże powi- nien przeważać popęd do płci przeciwnej. Przeważnie popędy homoseksualne w okre- sie przedpokwitaniowym, zwłaszcza u dziewcząt, nie przekraczają granicy marzyciel- stwa erotycznego (Dryjski). Zwalczanie samogwałtu odbywa się zazwyczaj w(sposób niewłaściwy, który często podsyca ten nawyk. Zakazy i kary nie prowadzą do celu. Samogwałt nabiera wów- czas smaku owocu zakazanego i jest uprawiany nadal po kryjomu. Nacisk powinien być położony na stronę zapobiegawczą zagadnienia. Te same zasady zresztą są sku- teczne również jako postępowanie lecznicze, zwłaszcza u małych dzieci. Z małymi dziećmi, gdy się zauważy tego rodzaju praktyki, w ogóle na ten temat nie powinno się rozmawiać. Całe usiłowanie musi iść w kierunku odwrócenia uwagi dziecka w innym kierunku. Dziecko powinno być stale pod dyskretnym dozorem, który jed- nakże nie powinien mieć cech dozoru policyjnego. Z wieczora dziecko powinno iść do łóżka, gdy zdradza już wyraźne oznaki senności. Dzięki temu natychmiast za- sypia. Od maleńkości nie powinno spać razem z dorosłymi. Należy dziecko wcześnie rano budzić i skłonić do natychmiastowego wstawania. W dzień spać nie powinno. Dzięki temu dziecko wieczorem wcześnie poczuje senność. Spodnie i majteczki po- .winny być luźne. Trzeba liczyć się, zwłaszcza u dziewcząt, z możliwością owsików i innych swędzących epruw sromw, ponrewaś .;lrapanie się proVaTsdzi bardzo często do odkrycia tej dziedziny. Sprawy te wymagają niezwłocznego leczenia. W ciągu dnia dziecko powinno być stale czymś zajęte: pobyt w przedszkolu, zabawy z rówieś- nikami, zajęcia wychowawcze z dorosłymi, przechadzki i wycieczki pod okiem do- rosłych, nauka itd. Zawstydzanie dziecka jest zabronione, moralizowanie na temat grzechu nieczystości jest niewskazane, a straszenie okropnymi skutkami samogwałtu jest wysoce szkodliwe, gdyż staje się na długą metę niebezpiecznym czynnikiem lękotwórczym i nerwicotwórczym. Zmiana środowiska okazuje się z zasady środ- kiem zbawiennym. [podobne: , ortodonta, pierścionek zaręczynowy, powiększanie piersi ]