Urządzenie zwieracza przełyku dla choroby refluksowej przełyku AD 7

Panel C pokazuje odsetek pacjentów zgłaszających dysfagię podczas wizyt kontrolnych, a także nasilenie dysfagii. Każdy raport dotyczący dysfagii po wszczepieniu był rejestrowany jako zdarzenie niepożądane. Panel D pokazuje odsetek pacjentów z zapaleniem przełyku, w zależności od stopnia, przed i po implantacji (p <0,001 dla jakiegokolwiek zapalenia przełyku vs. brak w ciągu i 2 lat). Klasyfikacja według klasyfikacji Los Angeles w odniesieniu do zapalenia przełyku jest następująca: stopień A oznacza jedną lub więcej przerw w błonie śluzowej o długości 5 mm lub mniejszej, stopień B jednej lub więcej przerw śluzowych powyżej 5 mm, przedziały błony śluzowej stopnia C, które rozciągają się pomiędzy dwoma lub więcej więcej fałdów błony śluzowej, ale obejmuje mniej niż 75% obwodu przełyku, a śluzówki stopnia D 75% lub więcej obwodu. Analiza post hoc z oceną jakości życia porównywała zmiany w całkowitym wyniku i poziomie satysfakcji zi bez terapii inhibitorami pompy protonowej. Mediana całkowitego wyniku wynosiła 27 punktów bez inhibitorów pompy protonowej i 11 punktów z inhibitorami pompy protonowej na linii podstawowej; wynik zmniejszył się do 2 na rok po implantacji (bez inhibitorów pompy protonowej) i pozostał na poziomie 2, gdy oceniano go w latach 2 i 3 (P <0,005 dla wszystkich trzech porównań z wartością wyjściową) (Figura 2A). Satysfakcja z refluksu poprawiła się po wszczepieniu; 95% pacjentów deklarowało zadowolenie na rok, 90% na 2 lata i 94% na 3 lata obserwacji, w porównaniu z 13% na początku (z terapią) (p <0,001 dla wszystkich trzech porównań) (Figura 2B ). Po implantacji nastąpiła znaczna poprawa we wszystkich poszczególnych składnikach pH (tabela 1). Mediana odsetka czasu, w którym pH było niższe niż 4, podczas gdy pacjent nie otrzymał inhibitorów pompy protonowej, spadła z 10,9% przed implantacją do 3,3% po implantacji (P <0,001). Całkowite ustanie inhibitorów pompy protonowej wystąpiło u 86% pacjentów (86 na 100 pacjentów) po roku, w 87% (78 z 90) po 2 latach iu 87% (72 z 83) po 3 latach (p <0,05). 0,001 dla każdego porównania z pacjentami zgłaszającymi codzienne stosowanie) (Figura 3A). Trzy lata po augmentacji zwieracza 13% pacjentów nadal przyjmowało inhibitory pompy protonowej; wszyscy ci pacjenci przyjmowali leki z mniejszą częstotliwością. Odsetek pacjentów zgłaszających niedomykalność umiarkowaną do ciężkiej zmniejszył się, z 57% przed implantacją do 2% po roku i do 1% po 2 i 3 latach (p <0,001 dla wszystkich trzech porównań z wartością wyjściową) (Figura 3B).
Bezpieczeństwo
Poważne zdarzenia niepożądane wystąpiły u sześciu pacjentów i wymagały usunięcia urządzenia u czterech z sześciu pacjentów. U trzech pacjentów urządzenie usunięto po 21, 31 i 93 dniach po implantacji z powodu uporczywej dysfagii, z rozdzielczością u wszystkich trzech pacjentów po usunięciu, a u jednego pacjenta urządzenie usunięto po 357 dniach z powodu okresowych wymiotów. nieznanej przyczyny, rozpoczynającej się 3 miesiące po implantacji, bez ulgi po usunięciu
[hasła pokrewne: leczenie depresji, Psycholog Wrocław, poznań psychiatra ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: leczenie depresji poznań psychiatra Psycholog Wrocław