Urządzenie zwieracza przełyku dla choroby refluksowej przełyku AD 9

Po 3 latach 87% pacjentów (72 z 83 pacjentów) całkowicie wyeliminowało stosowanie inhibitorów pompy protonowej. Wyniki te sugerują, że zwiększenie augmentacji zwieracza może być pomocne u pacjentów z częściową odpowiedzią na inhibitory pompy protonowej. Znaczne zmniejszenie ekspozycji na kwas przełyku dostarcza dowodów ilościowych, że augmentacja magnetycznego zwieracza polepsza zdolność zwieracza do opierania się refluksowi soku żołądkowego do przełyku i jest związana z utrzymującą się kontrolą zgagi i niedomykalności. Utrzymująca się kontrola niedomykalności oznacza kontrolę zarówno kwaśnej, jak i niekwaśnej refluksu. Zabieg zachowywał zdolność do belch i wymiotów u większości pacjentów. Wyniki te były podobne w ośrodkach akademickich i centrach społecznościowych, co sugeruje, że technika implantacji urządzenia może zostać ustandaryzowana. Chociaż wyniki te są zachęcające, uznajemy, że są one wstępne, biorąc pod uwagę małą populację badaną i 3-letnią obserwację.
Od dawna wiadomo, że chirurgiczna zmiana dolnego zwieracza przełyku za pomocą fundoplikacji może powodować dysfagię.13,20-23 Dysfagia pojawia się również po powiększeniu zwieracza magnetycznego. W obu przypadkach dysfagia pooperacyjna jest najczęściej łagodna do umiarkowanej i ustępuje z czasem. Nasze odkrycia sugerują, że ryzyko dysfagii i potrzeby poszerzenia przełyku po powiększeniu zwieracza jest podobne do ryzyka po fundoplikacji 13,21-23. Większość pacjentów w naszym badaniu, którzy przeszli dylatację, poprawiła się. Spekulujemy, że dylatacja niszczy blizny poprzez uruchamianie koralików, co powoduje zmniejszenie dysfagii. Po powiększeniu zwieracza w tym badaniu utrzymujące się dysfagie, które doprowadziły do usunięcia urządzenia, rozwinęły się u 3% pacjentów. Ta częstość uporczywych dysfagii jest podobna do obserwowanej w badaniu pilotażowym oraz w rejestrach w Stanach Zjednoczonych i Europie.10,11 Usunięcie urządzenia wymagało sześciu pacjentów w ciągu 21 dni do 2,9 roku po umieszczeniu. Możliwość łatwego usunięcia urządzenia po dłuższej przerwie jest nieznana.
Umieszczenie obcego ciała wokół ruchomej mięśniówki, takiej jak przełyk, budzi obawy o erozję, a tym samym bezpieczeństwo urządzenia. Obecne badanie, wraz z opublikowanym wcześniej badaniem pilotażowym11 oraz rejestrami handlowymi w Stanach Zjednoczonych i Europie, przynosi ogólnoświatowe doświadczenie kliniczne do 497 implantów magnetycznych, z medianą czasu trwania wszczepu 2,9 lat. Do tej pory nie odnotowano erozji ani migracji. Ryzyko w dłuższym okresie obserwacji nie jest znane. Ciągłe gromadzenie danych z obecnego badania, istniejących rejestrów i bieżącego zastosowania klinicznego pozwoli na ocenę długoterminowego ryzyka erozji.
Obecne badanie zostało zaprojektowane w taki sposób, aby można było zmierzyć bezpośrednie działanie urządzenia do zwiększania zwieracza na narażenie każdego pacjenta na kwas przełykowy, stosowanie inhibitorów pompy protonowej i kontrolę objawów przed i po implantacji. Ta konstrukcja jest ograniczona, ponieważ nie pozwala na bezpośrednie porównania z innymi formami terapii. Potrzebne są spodziewane, randomizowane badania z odpowiednimi kontrolami.
Podsumowując, badanie jednej grupy wykazało, że urządzenie magnetyczne zaprojektowane do wzmocnienia dolnego zwieracza przełyku można wszczepić przy użyciu standardowych technik laparoskopowych. Urządzenie zmniejszyło ekspozycję na kwas przełykowy, poprawiło objawy refluksu i umożliwiło zatrzymanie inhibitorów pompy protonowej u większości pacjentów. Konieczne są badania z większymi próbkami i dłuższe okresy obserwacji, aby potwierdzić te wczesne wyniki i ocenić długoterminowe bezpieczeństwo.
[hasła pokrewne: triamcynolon, wzorcowanie termometrow, fitamina ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: fitamina triamcynolon wzorcowanie termometrow